شش روز در سراسر یوننان: سفر قدردانی ریتا بیوریج در سال ۲۰۲۶ به دالی، لیجیانگ و شانگریلا

سفرهایی هستند که فقط با برشمردن مکانها تعریفشان میکنید. و سفرهایی هستند که تنها با حسوحال میتوان تعریفشان کرد: حس ایستادن در کرانه دریاچه ارهای در سپیدهدم، در حالی که هیچ حرف شایستهای برای گفتن ندارید؛ حس گمشدن عامدانه در کوچههای سنگی شهر قدیمی لیجیانگ و از دست دادن حس زمان؛ حس نفس کشیدن در هوای فلات بلند شانگریلا برای نخستین بار و درک این حقیقت که چیزهایی در این جهان وجود دارند که بدون زیستهشدن قابل توصیف نیستند.
گروه قدردانی Rita Beverage 2026 بهتازگی از یک سفر ششروزه و پنجشبه در استان یوننان چین بازگشته است. این روایت آنهاست.

از گردهمایی بامدادی در فرودگاه با چمدانهای بستهبندیشده تا لحظهای که هواپیما دوباره بر خاک وطن نشست، این سفر زنجیرهای پیوسته از نخستینها بود: نخستین نگاه به کوههای کانگشان که از میان ابر سر برمیآوردند، نخستین بار ایستادن در ساحل دریاچه ارهای، نخستین صدای سازهای ناکسی که در گرگومیش از گوشهای از کوچههای کهن لیجیانگ به گوش میرسید، نخستین قدم از میان دروازههای صومعه سونگزانلین بر فلات تبت و آن سکوت ویژه که پس از آن فرا رسید. همهی آن نخستینها اکنون برای همیشه به تیم Rita تعلق دارند؛ همانهایی که آنها را زیستهاند.
نکات کلیدی
- گروه قدردانی Rita Beverage 2026 یک سفر ششروزه و پنجشبه را در دالی، لیجیانگ و شانگریلا در استان یوننان چین به پایان رساند و با مجموعهای مشترک از خاطرات بازگشت؛ خاطراتی که سالهای آینده فرهنگ و پیوندهای این تیم را شکل خواهند داد.
- برنامهی این سفر ترکیبی بود از عظمت طبیعت، معماری کهن و عمق فرهنگی اصیل در سه مقصد متفاوت، و به هر شرکتکننده تجربههایی داد که هیچ روتین روزانه یا برنامهی درونسازمانی نمیتواند تکرارشان کند.
- عکسها و لحظههای ثبتشده در این سفر نهتنها مناظر زیبا، بلکه روایت انسانی پیوند تیمی را نشان میدهند: غذاهای مشترک، بعدازظهرهای اکتشاف آزاد و گفتوگوهایی که بسیار فراتر از هر ساعت معقولی ادامه یافتند.
- این سفر گواهی زنده بر فلسفهی قدردانی از کارکنان در Rita است: احترام از راه تجربهی واقعی، نه حرکت نمادین؛ و بخشیدن چیزی که واقعاً ارزش داشتن دارد به کسانی که سهمشان را ادا کردهاند.
- هر شرکتکننده ب دیدی گستردهتر، روحی آسودهتر و پیوندهایی عمیقتر با همکارانش به کار بازگشت؛ همهی اینها مستقیماً بر کیفیت و دقتی که به خط تولید بازمیآورند اثر میگذارد.
- این سفر همچنان پیامی برای هر کارمند Rita دارد: ماندن، مشارکت کردن و رشد کردن همراه با Rita مسیری است که به جایی میرسد که واقعاً ارزش رسیدن دارد.
روز اول و دوم: دالی و ساحل دریاچه ارهای
در همان ساعات نخست رسیدن به دالی، گروه دریافت که چرا این گوشه از یوننان قرنهاست مسافران را از سراسر جهان به خود جذب کرده است. شهر کهن و حصاردار دالی یکی از بهخوبی حفظشدهترین بافتهای تاریخی شهری در چین است: دروازههای استوار، خیابانهای سنگفرشی که در خطوطی مستقیم زیر دامنهی کوهها امتداد مییابند، و خانههای سنتی مردمان بای با دیوارهای سفید، جزئیات نقاشیشدهی آبی و خطوط منحنی بامها که چشماندازی میسازند که کمتر شبیه جاذبهای گردشگری و بیشتر شبیه فصلی از یک کتاب تاریخ است که به شکلی معجزهآسا باز مانده است.
بیرون از حصارهای شهر قدیمی، دریاچه ارهای همچون آینهای پهناور گسترده شده و رشتهکوه کانگشان را در غرب بازمیتاباند. گروه در نخستین صبح سوار قایقی شد و به میان دریاچه رفت، آنگاه که آب آرام و نور نرم بود. آن لحظه، با سکوت همه روی آب و کوههایی که کمکم از میان ابرها بیرون میآمدند، به یکی از آن تصاویری بدل شد که هیچکس به سراغ گوشیاش نمیرود تا ثبتش کند، چون میداند این لحظه را باید جور دیگری نگه داشت. هیچ عکسی نمیتوانست حق آن را ادا کند، و هیچکس هم تلاشی نکرد.

شب دالی به غذا، موسیقی و آیینی تعلق داشت که مدمان بای نسلها آن را بهجا آوردهاند: مراسم چای سه مرحلهای، چشیدن سهپلهای چای که از تلخی به شیرینی و سپس به مزهی پایانی و ماندگاری پیچیده میرسد؛ سلسلهای که در خود فلسفهای کامل دربارهی مسیر زندگی نهفته دارد. گروه بهصورت جمعی در این آیین شرکت کرد و بسیاری پس از آن گفتند که در همان لحظه احساس کردند به چیزی واقعاً اصیل از فرهنگ مکانی که در آن بودند دست یافتهاند، نه اینکه صرفاً از آن گذشته باشند.
روز سوم و چهارم: شهر قدیمی لیجیانگ و کوه برفی اژدهای یشم
اگر دالی جایی بود برای آهسته شدن و نگریستن، لیجیانگ جایی بود برای گمشدنی خوشایند و سازنده. شهر قدیمی لیجیانگ که مورد شناسایی یونسکو است، از سال ۱۹۹۷ میلیونها بازدیدکننده را پذیرفته و ماهیت اصلی خود را به شیوهای حفظ کرده که شمار اندکی از سایتهای تاریخی از عهدهاش برمیآیند: کانالهای کوچکی که در کنار کوچههای سنگی جریان دارند، پلهای چوبی که از روی آب میگذرند، خانههای حیاطدار ناکسی با ورودیهای کمانی کوتاه و باغهای درونی که به شکلی غیرمنتظره از میان کوچههای باریک گشوده میشوند.
به گروه نیمروزی وقت آزاد و بدون برنامه در شهر قدیمی داده شد و این یکی از بهترین تصمیمهای برگزارکنندگان بود. هر سفر خوبی به برنامهای پر و پیمان نیاز ندارد. برخی از ارزشمندترین بخشهای سفر در فاصلهی میان بندهای برنامه رخ میدهند: نشستن در کافهای کوچک مشرف به یک کانال چون دلتان خواسته، خریدن چیزی از بازار چون نظرتان را جلب کرده، دنبال کردن صدایی در یک کوچه که معلوم میشود به جایی غیرمنتظره میرسد. تیم Rita از این آزادی خوب استفاده کرد و داستانهایی که آن شب سر شام میانشان دوبدل شد، گواه این بود.

روز چهارم گروه را به کوه برفی اژدهای یشم برد؛ قلّهای که همیشه پوشیده از برف است، تا بیش از ۵۵۰۰ متر بالا میرود و نشانهی شاخص منطقه لیجیانگ به شمار میآید. یک تلهکابین گروه را به ارتفاعی بالاتر از ۴۵۰۰ متر رساند؛ جایی که هوا رقیق است، دما پایین و چشمانداز رو به دره و رو به دشتهای برفی کار ویژهای با حس تناسب آدمی میکند. ایستادن در آنجا، میان درهی پایین و یخهای بالا، نشان داد که دغدغههای روزمرهای که در سطح زمین اینقدر بزرگ به نظر میرسند، در واقع همان چیزهای کوچکی هستند که بیشتر وقتها هستند.
روز پنجم و ششم: شانگریلا و سفر بازگشت
شانگریلا از میان سه مقصد، توصیفش سختترین و بهخاطر سپردنش آسانترین است. شانگریلا که بر فلات تت و در ارتفاعی بالاتر از ۳۰۰۰ متر قرار دارد، جایی است که منظره، معماری و آهنگ زندگی همزمان این حس را به آدم میدهند که پا به جهانی کاملاً متفاوت گذاشتهاید. خانههای چوبی سنتی تبتی، ردیفهای پرچمهای دعا که در باد سرد به اهتزاز درمیآیند، و کیفیت نور خورشید در ارتفاع؛ شفافیتی طلایی که ارتفاعات پایینتر هرگز به آن نمیرسند؛ همه دست به دست هم میدهند تا فضایی بسازند که توجه کامل را طلب میکند.
صومعه سونگزانلین، یکی از بزرگترین و زیباترین صومعههای بودایی تبتی باقیمانده در یوننان، مقصدی بود که بیشترین سکوت را در میان گروه برانگیخت. مکانهایی هستند که آنقدر زمان و ارادت در آنها انباشته شده که فضایشان همان لحظهی ورود قابل لمس است. سونگزانلین یکی از همین مکانهاست. چند نفر از اعضای تیم مدتی تنها نشستند به بامها طلاکوب در برابر آسمان نگاه کردند و نیازی ندیدند توضیح دهند چرا.
شب آخر در شانگریلا، شب آخرین گردهمایی گروه Rita پیش از پایان سفر بود. در گرمای یک میز مشترک، گفتوگو بهآسانی از میان هر آنچه این روزها در خود داشت گذشت: چیزهایی که دیده بودند، چیزهایی که شگفتزدهشان کرده بود، و آنچه هرکس با خود به خانه میبرد. هیچکس از کار حرف نزد. نیازی نبود. همکاران دور آن میز، آن شب چیزی کمی بیشتر از همکار شده بودند، و آن «کمی بیشتر» چیزی نیست که هیچ جلسهی داخلی بتواند بسازد.

لحظههایی که ثبت شدند
عکسهای این سفر به توضیحهای طولانی نیازی ندارند. لبخندهای همهی گروه در برابر دروازههای کهن دالی. آرامش در چشمان آدمها وقتی از قایق در مه صبحگاهی به دریاچه ارهای مینگریستند. دستها روی شانههای یکدیگر در سکوی بادخیز کوه برفی اژدهای یشم. و آن حالت خاص بر چهرهها هنگامی که از ورودی صومعه سونگزانلین گذشتند و به سکوتی وارد شدند که چیزی از آنها میخواست.
این تصاویر ساختهی یک عکاس حرفهای یا تیم روابط عمومی نیستند. آنها با گوشیهای کسانی ثبت شدهاند که واقعاً درون لحظههایی که ضبط میکردند حضور داشتند. دقیقاً همین به آنها ارزش میدهد: نه کیفیت فنی، بلکه حقیقت انسانی. اینها محتوای تبلیغاتی نیستند. اینها گواه چیزی هستند که واقعاً برای آدمهای واقعی رخ داده، و تفاوت میان این دو، همهچیز است.
مزایای کار در Rita Beverage
سفر یوننان یک از دینیترین جلوههای سیستم قدردانی از کارکنان است که Rita Beverage آن را بهعنوان بخشی بنیادی از شیوهی کار خود ساخته و حفظ کرده؛ اما تنها جلوهی آن نیست. در ادامه تصویری کاملتر از چیزهایی میآید که اعضای تیم Rita هنگام سرمایهگذاری بر خود در اینجا به آنها دسترسی دارند:
- سفر قدردانی واقعی: نه کارت هدیه، نه پاداش نقدی، بلکه سفری واقعی به مقصدی که واقعاً ارزش دارد؛ کاملاً سازمانیافته و تأمینشده از سوی شرکت، برای کسانی که آن را با سهمی واقعی به دست آوردهاند.
- قدردانی شفاف: معیارهای انتخاب روشن، مبتنی بر شایستگی و قابل راستیآزمایی، که نظامی میسازد که در آن هر فرد در سازمان میداند تعالی چه شکلی دارد و چگونه پاداش میگیرد.
- جامعهی تیمی باکیفیت: کار در Rita یعنی کار در کنار افرادی که با دقت انتخاب و بهطور فعال پرورش داده میشوند؛ محیطی از پشتیبانی متقابل و احترام حرفهای واقعی، نه رقابت درونی.
- فرهنگ جشن و بزرگداشت: از هالووین تا روز زنان ویتنام، از تیمسازی تا سفر قدردانی، Rita در طول سال مناسبتهای متعددی میسازد که کارکنان در آنها احساس قدردیدگی واقعی و پیوند با چیزی بزرگتر از فهرست کارهای روزانه داشته باشند.
- چشمانداز بلندمدت: Rita شرکتی نیست که حقوق بدهد و رابطه را تمامشده بداند. اینجا مسیرهای توسعهی واقعی، فرصتهای پیشرفت اصیل و تیم رهبریای وجود دارد که فعالانه به این اهمیت میدهد که افاش از نظر حرفهای و شخصی در حال تبدیل شدن به چه کسانی هستند.
هیچیک از اینها وعدههای روی کاغذ نیستند. اینها چیزهایی هستند که گروه قدردانی یوننان همین حالا آنها را زیسته است. و متقاعدکنندهترین چیزی که هر سیاست قدردانی از کارکنان میتواند ارائه دهد، توصیفی خوشنوشته نیست. بلکه همکاری است که از سفری مانند این بازمیگردد و صادقانه به شما میگوید که چگونه بود.

دالی. لیجیانگ. شانگریلا. این نامها اکنون به داستان Rita تعلق دارند.
پرسشهای پرتکرار
- گروه قدردانی Rita Beverage 2026 در سفر ششروزه و پنجشبه به کجا سفر کرد؟
این گروه سه مقصد در استان یوننان چین را کاوید: دالی با شهر کهن حصاردار و دریاچه ارهای، لیجیانگ با شهر قدیمی ثبتشده در یونسکو و کوه برفی اژدهای یشم، و شانگریلا با صومعه سونگزانلین و چشمانداز فلات تبت.
- کدام مقصد بیشترین تأثیر را بر گروه گذاشت؟
اعضای مختلف تیم لحظههای متفاوتی را برجسته کردند، اما صومعه سونگزانلین در شانگریلا و قایقسواری بامدادی در دریاچه ارهای در دالی بهطور پیوسته بهعنوان تجربههایی نام برده شدند که بیشترین آرامش و ماندگارترین تأثیر را در سراسر این سفر پدید آوردند.
- آیا برنامهی سفر قدردانی از کارکنان طرحی سالانه است؟
بله. سفر قدردانی از کارکنان Rita Beverage بخشی از چارچوب مزایای سالانهی شرکت است. مقصد و اندازهی گروه ممکن است سال به سال تغییر کند، اما تعهد به قدردانی از مشارکتکنندگان برجسته از طریق تجربهای واقعی و معنادار، ثابت و پیوسته است.
- سفری مانند این چگونه بر فرهنگ کاری در Rita اثر میگذارد؟
اعضای تیمی که از این سفر قدردانی بازمیگردند، انرژی تازهای، پیوندهای عمیقتر میان بخشها و باوری استوارتر با خود میآورند که مشارکت در Rita ارزشی واقعی و پایدار دارد. این انرژی و باور بهطور طبیعی به همکارانی که در این سفر خاص نبودند نیز سرایت میکند و انگیزهای مشترک در سراسر سازمان میسازد.
- کارکنان Rita فراتر از برنامهی سفر به چه مزایای دیگری دسترسی دارند؟
Rita Beverage چارچوب مزایای جامعی ارائه میدهد که دربرگیرندهی قدردانی شفاف و مبتنی بر شایستگی از عملکرد، فرهنگی مثبت و پربار از رویدادها، برنامههای تیمسازی و جشنهای داخلی، مسیرهای واقعی توسعهی حرفهای، و پاداشی رقابتی است که نشان میدهد شرکت تا چه اندازه افرادش را مهمترین دارایی خود میداند.